กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“จะให้เสิ่นหลานจือมีชีวิตไปพบเขาไม่ได้เด็ดขาด”
ในลานเรือนเงียบสงัดลงชั่วขณะ
มือของเสิ่นหลานจือที่อุ้มนั่วเป่าอยู่พลันกระชับแน่นขึ้นมาอย่างกะทันหัน
นั่วเป่ายื่นมือไปลูบหน้านางทันที “ท่านแม่ไม่ต้องกลัว นั่วเป่าอยู่ ท่านพ่ออยู่ เจ้าเสือก็อยู่ด้วย”
เจ้าเสือดำส่งเสียงคำรามต่ำรับอย่างรู้หน้าที่
คนชุดดำที่ถูกมัดอยู่ตกใจกลัวจนตาเหลือก
เจียงชิงซานเหยียบลงบนอกของมัน กดเสียงต่ำอย่างยิ่ง “เจิ้นกั๋วกงถึงที่ใดแล้ว”
ปากของคนชุดดำบิดเบี้ยว พูดจาไม่ชัดเจน
ฉินปู้กุยหมดความอดทน “หลีกไป เฒ่าชราผู้นี้จะดัดให้มันเอง”
เขาชักเข็มออกมาแล้วแทงลงไปอีกสองครั้ง