กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ภรรยาเสิ่นถูกล้อมไว้แล้ว!”
ประโยคนี้ประหนึ่งเปลวเพลิงที่แผดเผาจนสมองของเจียงชิงซานแทบระเบิดออก
เขาคว้าคอเสื้อของผู้ส่งข่าวเอาไว้หมับ “พูดให้ชัดเจน!”
ผู้ส่งข่าวคือคนงานของคาราวานหลิ่วหมิงเยวี่ย ใบหน้าเต็มไปด้วยเถ้าถ่าน หอบหายใจจนลำคอแหบแห้ง
“ทหารประจำจวน... แล้วยังมีคนชุดดำ พอเข้าหมู่บ้านมาก็บอกว่าครอบครัวสายที่สามซ่อนโจรคิดคบกบฏ จะค้นบ้านให้ได้ขอรับ!”
“ภรรยาเสิ่นไม่ยอมให้พวกเขาเข้าไปในห้องของนั่วเป่า พวกมันก็เลยจุดไฟเผาบีบคนขอรับ!”
“ผู้ใหญ่บ้านตีฆ้อง คนทั้งหมู่บ้านไปกันหมดแล้ว ทว่าพวกมันพกหน้าไม้มาด้วย ชาวบ้านต้านไม่อยู่ขอรับ!”
ดวงตาของเจียงชิงซานแดงก่ำจนน่ากลัว
เจียงสือโถวชกหมัดใส่เสาหินเต็มแรง “ข้าจะกลับไป! ผู้ใดกล้าเผาพี่สะใภ้สาม ข้าจะทุบมันให้แหลก!”
นั่วเป่าร้อนใจจนปากเล็ก ๆ สั่นระริก “ท่านแม่กลัวไฟ ท่านแม่ต้องกลัวแน่ ๆ...”