เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“น้ำมันเพลิง!”
เจียงชิงซานได้ยินเพียงสองคำนี้ สีหน้าก็พลันเผือดลงทันใด
ด้านนอกถ้ำ คบเพลิงสว่างพรึ่บขึ้นเป็นทิวแถว
ทหารประจำจวนกว่า 50 นายปิดล้อมเส้นทางบนเขาไว้ ผู้เป็นหัวหน้าสวมเกราะของผู้บัญชาการทหารประจำจวน ในมือถือดาบยาว น้ำเสียงทั้งเย็นชาทั้งแข็งกร้าว
“โจรภูเขาก่อความไม่สงบ ซุกซ่อนเสบียงโจร ตามคำสั่งเจ้าเมือง ให้เผาทำลายทั้งหมด ณ ที่นี้!”
โจวว่านเหนียนแทบจะกระโดดตัวลอย “เผาทำลายรึ นี่มันเสบียงบรรเทาภัยนะ! เป็นเสบียงช่วยชีวิตคน!”
ผู้บัญชาการทหารประจำจวนไม่แม้แต่จะมองเขา “เจ้าเป็นใคร”
“ข้าคือผู้ใหญ่บ้านหมู่บ้านชิงสือ!”
“แค่ผู้ใหญ่บ้านในหมู่บ้าน คิดสอดมือยุ่งเรื่องของเมืองศูนย์กลางรึ” ผู้บัญชาการหัวเราะเยาะ “คนของเรา สาดน้ำมัน!”
ทหารประจำจวนหลายนายแบกไหดินเผาเดินขึ้นหน้า กลิ่นน้ำมันเพลิงดำมะเมื่อมพลันพวยพุ่งเข้ามาในถ้ำ