กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ในรังโจรภูเขามีเสบียงหลวงหรือ”
เจ้าหน้าที่คุมขนส่งเสบียงหน้าซีดเผือดไปหมด
“นี่เป็นไปไม่ได้ เสบียงที่ลงทะเบียนของเมืองศูนย์กลางล้วนอยู่ระหว่างทาง...”
ลู่เฉินโจวยิ้มเย็น “ที่อยู่บนทางมีไว้ให้ชาวบ้านดู ที่ซ่อนอยู่ในรังต่างหากคือสิ่งที่พวกมันฮุบไว้”
เจ้าหน้าที่ริมฝีปากสั่นระริก “ระ เรื่องนี้พูดส่งเดชไม่ได้นะขอรับ”
หลิ่วหมิงเยวี่ยปัดฝุ่นบนแขนเสื้อออก เอ่ยด้วยสีหน้าเย็นชา “เกวียนเสบียงเกือบจะถูกเผาอยู่รอมร่อ เจ้ายังคิดว่าพูดส่งเดชไม่ได้อีกหรือ คนของทางการอย่างพวกเจ้านี่ช่างเอาตัวรอดเก่งจริง ๆ เชียว”
ใบหน้าของเจ้าหน้าที่เดี๋ยวเขียวเดี๋ยวขาว ทว่าไม่กล้าโต้แย้ง
เจียงชิงซานหิ้วคอเสื้อเจ้าหนวดเคราครึ้มขึ้นมา “รังโจรภูเขาอยู่ที่ใด”
เจ้าหนวดเคราครึ้มสายตาล่อกแล่ก “ขะ ข้าไม่รู้...”
หางของอ๋องงูชิงเซี่ยนรัดแน่นเข้า