กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ส่งมอบตัวนั่วเป่าหรือ”
เสิ่นหลานจือดึงนั่วเป่าเข้ามากอดแนบอกในทันใด สีหน้าพลันขาวซีดลงทันตา
มือของเจียงชิงซานแตะลงบนคันธนูสำหรับล่าสัตว์แล้ว น้ำเสียงทุ้มต่ำจนน่าหวาดกลัว “ผู้ใดกล้า”
ลู่เฉินโจวกำจดหมายโลหิตฉบับนั้นแน่นจนข้อนิ้วขาวซีด
นั่วเป่ายังอ่านตัวหนังสือบนจดหมายไม่ออก ฟังเข้าใจเพียงคำพูดของท่าน ใบหน้าเล็ก ๆ พลันย่นเป็นซาลาเปา “เหตุอะไรกันต้องส่งมอบตัวนั่วเป่าด้วยเล่าเจ้าคะ นั่วเป่าไม่ใช่ขนมน้ำตาลเสียหน่อย”
เจียงเสี่ยวหม่านร้อนรนจนกระทืบเท้า “ขนมน้ำตาลก็ส่งให้ไม่ได้ทั้งนั้น!”
เจียงเยี่ยนอันสีหน้าย่ำแย่ “นี่มุ่งเป้ามาที่นั่วเป่า มิใช่เพียงแค่ตามจับเจ้าอย่างเดียวแล้ว”