ตอนที่ 61 เด็กน้อยมองทะลุกลอุบายพ่อค้าข้าว

“ไปคลังตะวันตกไม่ได้นะ!”

เถ้าแก่เฉียนพอได้ยินว่าหัวหน้ามือปราบหูจะตรวจค้นคลัง ทั้งร่างก็คล้ายหนูที่ถูกเหยียบหาง ทิ้งตัวลงเกลือกกลิ้งบนพื้นอย่างแรง แผดเสียงร้องโหยหวน “เจ้าหน้าที่ทางการรังแกราษฎรดีแล้ว! หมู่บ้านชิงสือสมคบคิดกับหลิ่วหมิงเยวี่ยแย่งชิงคลังส่วนตัวของข้าแล้ว!”

จ้าวตาหนิวถ่มน้ำลายลงพื้นทันที “เมื่อครู่เจ้ามิใช่ยังอวดเก่งอยู่รึ? บอกว่าหากไม่ขายของป่าให้เจ้า พวกเราก็อย่าหวังจะซื้อเสบียงได้แม้แต่เม็ดเดียว?”

เถ้าแก่เฉียนหน้าหนาราวกับก้นหม้อ “ข้าพูดตั้งแต่เมื่อใดกัน? พวกเจ้าคนบ้านนอกหูมีปัญหาแล้ว!”

เจียงสือโถวเกาศีรษะ “ข้าได้ยิน”

เถ้าแก่เฉียนถลึงตาใส่มัน “เจ้าได้ยินแล้วนับเป็นสิ่งใดได้?”

เจียงสือโถวกล่าวอย่างซื่อ ๆ “หูข้าใหญ่”

จ้าวตาหนิวแทบจะหัวเราะพรวดออกมา “ถูกแล้ว หูเขาใหญ่ ย่อมได้ยินไกล”

เถ้าแก่เฉียนโมโหจนหน้าเปลี่ยนเป็นสีม่วง

หัวหน้ามือปราบหูไม่มีกะจิตกะใจจะเสียเวลากับเขา สั่งให้ผู้ช่วยมือปราบควบคุมตัวคนขึ้นมาทันที “เลิกพูดจาไร้สาระ! ไปคลังตะวันตก!”