กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“กั๋วกงตกอยู่ในอันตราย”
คบเพลิงในมือของเสิ่นจงสั่นไหว ประกายไฟเกือบจะลวกถูกมือ
ใบหน้าของเสิ่นหลานจือพลันซีดเผือด “ท่านพ่อของข้าเกิดเรื่องแล้วหรือ”
“ไม่แน่ขอรับ” ลู่เฉินโจวตอบสนองได้เร็วที่สุด เขายื่นมือออกไปขวางหน้าปากทางลับ “ตัวอักษรโลหิตนี้ไม่รู้ว่าทิ้งไว้ตั้งแต่เมื่อใด และไม่รู้ว่าผู้ใดเป็นคนทิ้งไว้ จะตื่นตระหนกเพียงเพราะอักษรสามตัวนี้ไม่ได้”
เสิ่นจงร้อนใจจนขอบตาแดงก่ำ “คุณชายน้อยลู่ นี่เป็นถึงทางลับกองทัพตระกูลเสิ่นนะขอรับ! คนที่ล่วงรู้สถานที่แห่งนี้ย่อมต้องเป็นอดีตทหารตระกูลเสิ่น หากมิใช่เกิดเรื่องใหญ่สะเทือนฟ้าสะเทือนดิน ผู้ใดจะกล้าทิ้งตัวอักษรโลหิตไว้ในทางลับเล่า”
นั่วเป่าเงยศีรษะเล็ก ๆ ขึ้น เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงไร้เดียงสา “ตาถูกคนไม่ดีจับตัวไปแล้วหรือเจ้าคะ”
เสิ่นหลานจือรู้สึกจุกแน่นในลำคอ
นางยังไม่เคยพบหน้าท่านพ่อผู้นั้นเลย