ตอนที่ 44 ท่านแม่เห็นแผ่นศิลาแล้วร่ำไห้ คนเปื้อนเลือดคุกเข่าเรียกคุณหนูใหญ่

พอคำว่า “คุณหนูใหญ่” สามคำนี้หลุดออกมา ทุกคนต่างก็โง่งมไปตาม ๆ กัน

เสิ่นหลานจือกอดนั่วเป่าไว้ ทั้งร่างแข็งค้างอยู่กับที่

ปฏิกิริยาแรกของเจียงชิงซานมิใช่การเอ่ยปากซักถาม หากแต่ก้าวไปขวางหน้าเบื้องหน้านาง ธนูและลูกศรเล็งตรงไปยังมนุษย์โลหิตผู้นั้น

“เจ้าเป็นใคร”

มนุษย์โลหิตหมอบหอบหายใจอย่างรุนแรงอยู่บนพื้น บาดแผลจากดาบแผลหนึ่งบนหัวไหล่ยังคงมีโลหิตไหลริน เขาเงยหน้าขึ้น ขอบตาทั้งสองข้างแดงก่ำ

“ผู้ใต้บังคับบัญชาเสิ่นจง เป็นบ่าวเก่าของจวนกั๋วกงพิทักษ์แผ่นดิน เดิมเป็นคนของกองลาดตระเวนในกองทัพตระกูลเสิ่นขอรับ”

โจวว่านเหนียนตกใจจนแทบจะกัดลิ้นตัวเอง “จวน... จวนกั๋วกงพิทักษ์แผ่นดินหรือ”

กางเกงของจ้าวตาหนิวยังคงขาดวิ่นอยู่ พอได้ยินวาจานี้ขาก็พลันอ่อนยวบ “ท่านแม่ของนั่วเป่าเป็นคุณหนูใหญ่แห่งตระกูลใหญ่ในเมืองหลวงหรือ”

เจียงสือโถวเกาศีรษะ “เช่นนั้นพี่สะใภ้สามของข้าก็เก่งกาจมากเลยมิใช่หรือ”

ฉินปู้กุยถลึงตาใส่เขา “ช่วยคนก่อน”