กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ปล่อยลูกเสือออกมานะ!”
นั่วเป่าตะโกนเข้าไปในถ้ำ
คนข้างในพลันหัวเราะร่าขึ้นมา
“อยากให้มันมีชีวิตรอด ก็ให้ไอ้สัตว์เดรัจฉานตัวนั้นถอยออกไปสิ!”
เจ้าเสือดำหมอบกายลงต่ำ ในลำคอส่งเสียงอันตรายออกมา
เจียงชิงซานยื่นมือไปขวางนั่วเป่าไว้ “อย่าเข้าไปใกล้”
“แต่ลูกเสือจะเจ็บ ๆ เอานะ”
“พ่อรู้”
“เช่นนั้นก็ต้องช่วยมันสิ”
ฉินปู้กุยมองเข้าไปในถ้ำแวบหนึ่ง แล้วเอ่ยเสียงเบา “ในถ้ำไม่ได้มีคนเดียว อย่างน้อยก็สี่คน แล้วยังมีกลิ่นหญ้าตะวันเพลิงอีกด้วย”