บทที่ 59: คุกเข่าอยู่ตรงหน้า

บทที่ 59: คุกเข่าอยู่ตรงหน้า

(บทนี้แก้ถึงสามรอบกว่าจะผ่านการตรวจสอบ กว่าจะได้อัปเดตก็ดึกมากแล้ว ขอโทษจริงๆ!)

ตอนกู้เทียนเจ๋อตื่นขึ้น ซูเนี่ยนยังซุกตัวอยู่ในอ้อมแขนของเขา ใบหน้าของเธอแนบอยู่กับอกเขา ลมหายใจแผ่วเบา เส้นผมที่ปล่อยสยายคลุมอยู่บนแขนของเขา

กู้เทียนเจ๋อสอดมือลงไปใต้ผ้าห่ม เล็งตำแหน่งให้ดีแล้วฟาดลงบนก้นงอนของเธอเต็มแรงหนึ่งที

ซูเนี่ยนสะดุ้งเด้งขึ้นทั้งตัวจากแรงตบ ก่อนจะลืมตาขึ้นอย่างสะลึมสะลือ

ตอนแรกเธอยังทำหน้างุนงง แต่พอหันไปเห็นกู้เทียนเจ๋อกำลังก้มมองเธอ ความง่วงในดวงตาก็ค่อยๆ จางลง

“ทำอะไรน่ะ ฉันยังนอนไม่พอเลย” เสียงของเธอนุ่มอ่อน เจือเสียงขึ้นจมูกของคนเพิ่งตื่น ฟังแล้วไม่มีความคมกริบเหมือนเมื่อก่อนแม้แต่น้อย

“แดดส่องถึงเตียงแล้ว ยังจะนอนอยู่อีก” กู้เทียนเจ๋อพูด

“ก็เพราะนายนั่นแหละ เมื่อคืนทำอย่างกับเป็นวัว ฉันแทบสลายทั้งตัวอยู่แล้ว นายยังไม่ยอมให้ฉันนอนหลับดีๆ อีก”

ซูเนี่ยนซุกหน้ากลับเข้าไปในอ้อมแขนของเขา เสียงของเธอเบาลงเรื่อยๆ จนคำพูดท้ายๆ แทบไม่ได้ยิน