บทที่ 36: สาวใช้กับบาร์เร็ตต์

บทที่ 36: สาวใช้กับบาร์เร็ตต์

ลัมโบร์กีนีเลี้ยวผ่านประตูเหล็กใหญ่เข้ามาในคฤหาสน์ สนามหญ้าสองข้างถนนรถแล่นถูกตัดแต่งไว้อย่างเป็นระเบียบใต้แสงราตรี สายน้ำจากน้ำพุพุ่งขึ้นลงระยิบระยับท่ามกลางแสงไฟ

ผนังสีขาวของอาคารหลักส่องสว่างด้วยไฟสีเหลืองอบอุ่น บ้านพักตากอากาศทั้งหลังดูราวกับพระราชวังขนาดย่อม

ถังเสี่ยวถังเอาใบหน้าแนบกระจกรถ อ้าปากเป็นรูปตัวโอเล็กๆ ผมทวินเทลของเธอเสียดสีกับกระจก ขณะที่นิ้ววาดวงกลมไปมาโดยไม่รู้ตัว

“พี่กู้ นี่บ้านพี่เหรอ? ทำไมบ้านพี่ถึงใหญ่กว่าศาลากลางของเมืองเราอีก? ศาลากลางเมืองเราก็เป็นอาคารที่ใหญ่ที่สุดในเมืองแล้วนะ แต่พอเอามาเทียบกับบ้านพี่ มันก็แค่ป้อมยามเอง”

กู้เทียนเจ๋อจอดรถตรงหน้าประตูทางเข้าหลักของอาคารหลักแล้วดับเครื่องยนต์ “ลงรถ”

ถังเสี่ยวถังเปิดประตูรถ เงยหน้ามองบ้านพักตากอากาศขนาดมหึมาตรงหน้า ลมพัดผมทวินเทลของเธอปลิวขึ้น รองเท้าแมรีเจนสีเงินเหยียบลงบนพื้นหินอ่อน ส่งเสียงใสกังวาน

สาวใช้สองคนในชุดเมดสีดำเดินออกมาจากประตูหลัก ยืนอยู่สองข้างแล้วก้มตัวเล็กน้อย