บทที่ 139 ชื่อเสียงของสตรีเป็นสิ่งสำคัญยิ่ง

บทที่ 139 ชื่อเสียงของสตรีเป็นสิ่งสำคัญยิ่ง

เมื่อเย่ซินเหยียนเห็นนายท่านผู้เฒ่าก็เข้าใจความหมายของแม่นมได้ในพริบตา นางชักจะสงสัยในสติปัญญาของตัวเองเสียแล้ว จึงรีบแกล้งโง่ถามไปอีกประโยคว่า “ไม่สะดวกตรงไหนหรือเจ้าคะ?”

แม่นมจินมีสีหน้าเคร่งเครียด “เป็นข้าที่สะเพร่าเอง ช่วงนี้ยุ่งมากจนลืมเรื่องสำคัญขนาดนี้ไปเสียสนิท”

เย่ซินเหยียนยิ่งไม่เข้าใจเข้าไปใหญ่ สำคัญแค่ไหนกัน? ทำไมนางถึงไม่รู้เรื่องเลยล่ะ?

“เย่จื่อ ตอนนี้เจ้าดูแลกิจการฟาร์มเลี้ยงโคอยู่ ฟาร์มนั้นมีผู้คนเข้าๆ ออกๆ มากมาย มีเพียงเจ้าคนเดียวที่เป็นสตรี พูดไปแล้วย่อมฟังดูไม่งาม หากปล่อยไว้นานไป พอถึงเวลาเจ้าแต่งงานใหม่ จะหาบ้านสามีดีๆ ได้อย่างไรเล่า?”

เอ่อ! เย่ซินเหยียนหน้าดำทะมึนไปในพริบตา ที่แท้ก็เรื่องนี้เอง นางแสดงออกว่าอยากแต่งงานมากขนาดนั้นเลยหรือ?