กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 138 นี่คือการขอโทษหรือ?
ฉีโหย่วกุ้ยเห็นฉีต้าเกินมีท่าทีทำตัวไม่ถูก ก็เลยรับช่วงต่อพลางเอ่ยว่า "เอาล่ะ ที่ท่านอารองเจ้าพูดมาก็ถูกแล้ว พวกเราคนครอบครัวเดียวกัน ไม่ต้องพูดจาห่างเหินแบบนี้หรอก พวกเจ้าสองพี่น้องไปเถอะ ไปทำธุระของตัวเองให้เสร็จ พวกเราคนแก่จะนั่งคุยเรื่องสัพเพเหระกันสักหน่อย"
สองพี่น้องฉีต้าจู้เดินออกจากห้องไป ฉีโหย่วกุ้ยถึงค่อยถอนหายใจออกมาแล้วเอ่ยว่า "เฮ้อ เจ้ารอง เรื่องในวันนี้ เป็นความผิดของสะใภ้ต้าเกินจริงๆ นั่นแหละ ไปพูดจาไม่เข้าหูพวกนั้นต่อหน้าเด็กๆ ฉีเจียเอ๋อร์ก็อยู่ในสภาพแบบนี้ด้วย ถ้าเกิดทำให้เด็กคิดไปจริงๆ ว่าคนในครอบครัวรังเกียจว่าเขาเป็นตัวภาระ เด็กจะไม่ว้าเหว่ขาดที่พึ่งพิงหรอกหรือ? เฮ้อ"