บทที่ 47 ส่งมอบ

บทที่ 47 ส่งมอบ

หากฉีโหย่วหรงยังไม่ได้สัญญากู้ยืมมาไว้ในมือ ในใจก็คงไม่สงบ ส่วนฉีโหย่วเหนียนเองก็ไม่ได้คิดจะปล่อยให้เขาค้างคาใจอยู่แล้ว

"เรื่องนี้เจ้าวางใจได้" ฉีโหย่วเหนียนพยักหน้าแล้วกล่าว "ข้าพอเขียนหนังสือได้บ้าง แต่ลายมือคงไม่น่าดูนัก เดี๋ยวค่ำๆ หน่อย ให้เย่จื่อเป็นคนเขียนให้เจ้าดีกว่า ลายมือของเย่จื่อสวยกว่า เจ้ากลับไปก่อนเถอะ รอถึงเวลาอาหารเย็นเจ้าค่อยมาใหม่ ข้าจะไปตามพี่ใหญ่มาด้วย จะได้มอบทั้งเงินและสัญญากู้ยืมให้เจ้าไปรวดเดียวเลย ให้พี่ใหญ่มาเป็นพยานด้วย"

แม้ฉีโหย่วหรงอยากจะเอาเงินและสัญญากู้ยืมมาไว้ในมือเสียเดี๋ยวนี้ แต่สิ่งที่ฉีโหย่วเหนียนพูดก็มีเหตุผล ต่อให้เขาร้อนใจแค่ไหน ก็ทำได้เพียงตกปากรับคำเท่านั้น