บทที่ 44 ไม่ต้องกลับไปอีกแล้ว

บทที่ 44 ไม่ต้องกลับไปอีกแล้ว

นางจางคิดไม่ถึงว่าฉีโหย่วหรงจะหันมาถามตน ในใจก็ลอบบ่นพ่อตา เรื่องครอบครัวของน้องสามี ทำไมต้องดึงนางเข้าไปเอี่ยวด้วยล่ะ

แต่นางก็ไม่ตอบไม่ได้ อึกอักอยู่นานครึ่งค่อนวัน ถึงได้พูดตะกุกตะกักว่า "ที่สะใภ้เคยเห็น ส่วนใหญ่เขาก็แค่ดื่มน้ำแกงเหลือๆ ในครัว อะไรเทือกนั้นเจ้าค่ะ น้ำแกงพวกนั้นไม่ต้องใช้ช้อนหรือตะเกียบ บางที... ก็กินอย่างอื่นด้วย ล้วนใช้มือหยิบจับเอาทั้งนั้น"

นางจางชำเลืองมองนางผางแวบหนึ่ง หากไม่มีข้าวเหลือ ก็มีบางครั้งที่ต้องดื่มน้ำล้างกระทะ เพียงแต่เรื่องไร้ศีลธรรมเช่นนี้นางไม่ได้ห้ามปราม จึงไม่กล้าพูดออกมา