บทที่ 32 การค้าวันเปิดร้าน

บทที่ 32 การค้าวันเปิดร้าน

เย่ซินเหยียนไม่เห็นด้วยกับคำพูดของท่านปู่ตัวเองเลยสักนิด นางแอบกลอกตาบน พลางบ่นอุบ "เรื่องที่ท่านปู่จะกลับไปทำงานเก่า ปู่ใหญ่พูดได้ถูกต้องที่สุดเลยเจ้าค่ะ ท่านอายุเท่าไหร่แล้ว ยังคิดว่าตัวเองเป็นหนุ่มกระทงอยู่อีกหรือเจ้าคะ?"

ฉีโหย่วเหนียนหัวเราะร่วน "ถึงข้าจะอายุมากแล้ว ไม่มีเรี่ยวแรง แต่ฝีมือยังอยู่นี่นา ข้ารับลูกศิษย์สักสองคนได้ ระหว่างที่สอนพวกเขาทำงาน ข้าก็ยังหาเงินไปด้วยได้ พอพวกเขาเรียนรู้งานจนเป็น สินสอดของเจ้าก็น่าจะเก็บได้มากพอแล้วล่ะ"

"สิน สินสอดหรือ?" เป็นครั้งแรกที่เย่ซินเหยียนได้ยินคำนี้จากปากฉีโหย่วเหนียน นางตกตะลึงไปชั่วขณะ "สินสอดอะไรกันเจ้าคะ? ข้าจะเอาสินสอดไปทำอะไร?"

แม่นมจินแอบอมยิ้มอยู่ข้างๆ นายท่านผู้เฒ่าช่างคิดอ่านได้รอบคอบจริงๆ