บทที่ 24 ท่านปู่ข้าเรียกท่านไปกินมื้อเช้า

บทที่ 24 ท่านปู่ข้าเรียกท่านไปกินมื้อเช้า

ฉีโหย่วกุ้ยรู้จักบ้านหลังนั้นดี เขาจึงรู้สึกไม่ค่อยเต็มใจนัก “บ้านสองห้องนั้นทรุดโทรมมากจริง ๆ แถมยังอยู่ติดชายหมู่บ้าน น้องรองพาหลานสาวมาด้วย ไปอยู่ที่เปลี่ยวแบบนั้นยังไงก็ไม่ค่อยสะดวกนักหรอก”

พูดพลาง เขาก็หันกลับไปบ่นฉีโหย่วเหนียน “ดูเจ้าสิ แก่ป่านนี้แล้วยังดื้อดึงไม่เปลี่ยน พวกเราเป็นพี่น้องคลานตามกันมา จะอยู่บ้านเดียวกันมันจะเป็นอะไรไป? ทำไมต้องดิ้นรนออกไปหาบ้านอยู่ข้างนอกด้วย บ้านดี ๆ ที่ไหนเขาจะปล่อยทิ้งไว้รอเจ้ากัน เจ้าไปดูเถอะ แล้วจะรู้ว่าบ้านหลังนั้นมันอยู่ไม่ได้หรอก”

ด้านหลังของทั้งสามคนยังมีเย่ซินเหยียนกับแม่นมจินเดินตามมาด้วย หากดูบ้านเรียบร้อยแล้วต้องปัดกวาดเช็ดถู ทั้งสองคนย่อมต้องมาช่วยจัดการ