บทที่ 2 อดีต

บทที่ 2 อดีต

เย่ซินเหยียนมองผู้หญิงคนนี้ ในใจไม่รู้สึกถึงความอบอุ่นเลยสักนิด

ก็ผู้หญิงที่ไม่ค่อยจะฉลาดคนนี้นี่แหละ ที่ถูกซื่อจื่อกับอนุหลิวยั่วยุจนลืมอุปนิสัยอ่อนโยนแต่เดิมไปเสียสนิท ดึงดันจะข่มอนุหลิวในจวนกั๋วกงให้ได้ สุดท้ายก็เลยทำร้ายลูกสาวเพียงคนเดียวของตัวเอง

ตั้งแต่เล็กจนโต ลูกสาวว่าอย่างไรก็ว่าตามนั้น อยากได้อะไรก็ต้องได้ ตามใจเจ้าของร่างเดิมเสียจนติดนิสัยรักสบาย เกียจคร้าน ไม่เพียงไม่คิดก้าวหน้า ยังบ่มเพาะนิสัยโหดเหี้ยมและโง่เขลาขึ้นมาอีกต่างหาก นอกจากรูปร่างหน้าตาที่พอจะดูได้แล้ว ทั้งเนื้อทั้งตัวก็ไม่มีอะไรดีเลยสักอย่าง

มาถึงป่านนี้แล้ว กลับไปโทษคนรับใช้ข้างกายเสียนี่

เย่ซินเหยียนรู้ต้นสายปลายเหตุของเรื่องนี้ดี

แม่นมจินที่คอยรับใช้ใกล้ชิดเจ้าของร่างเดิมหัวเด็ดตีนขาดก็ไม่ยอมให้นางวางแผนการนี้ คอยห้ามปรามอยู่หลายครั้ง เป็นนางเองที่รำคาญ ก็เลยส่งแม่นมจินไปทางอื่น