ตอนที่ 120 หย่อนเบ็ดยาว ตกปลาใหญ่

“ถังจือ อยู่บ้านไหม”

ซ่งหลิ่วเซวียนวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาจากข้างนอก

นานทีปีหนจะได้เห็นเธอเสียกิริยา เจียงถังจือคิดว่าเกิดเรื่องอะไรกันขึ้น จึงรีบลุกขึ้นเดินไปต้อนรับ “เป็นอะไรไปเหรอ”

ซ่งหลิ่วเซวียนคว้ามือเธอไว้หมับ พลางพูดอย่างตื่นเต้นว่า “ถังจือ หลังจากคุณปู่ของฉันใช้น้ำมันหอมระเหยขิงแล้ว ท่านดีขึ้นมากจริง ๆ เลยนะ

วันนี้ฟ้าครึ้มใช่ไหมล่ะ ปกติเวลาฟ้าครึ้มแขนกับหัวเข่าของท่านจะทรมานเป็นพิเศษ แต่พอกลับมาฉันก็นวดด้วยน้ำมันหอมระเหยให้ท่าน แล้วเธอลองทายดูสิว่าเกิดอะไรขึ้น วันนี้ท่านไม่ปวดแล้ว แถมยังกินข้าวเพิ่มอีกชามด้วย!”

เธอสวมกอดเจียงถังจืออย่างตื่นเต้นแล้วกระโดดโลดเต้น “กรี๊ดดด ฉันดีใจมากเลย”

เจียงถังจือถูกเธอกอดกระโดดขึ้นลง จนปิ่นปักผมบนหัวแทบจะหลุดร่วง