ตอนที่ 115 คุกเข่าขอโทษ

ร่างของเจียงกว้านโม่โอนเอนไปวูบหนึ่ง ท่าทางราวกับถูกกระแทกเข้าอย่างจัง

เขาพึมพำกับตัวเอง “ยอมไปโรงแรม แต่ไม่ยอมกลับบ้านงั้นเหรอ”

เดิมทีฮั่วจินเฉินไม่อยากพูดอะไรกัน แต่เมื่อคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นในตระกูลของพวกเขาในวันนี้ จึงรู้ว่าพวกเขาก็คงรู้สึกแย่ไม่แพ้กัน

เขาเม้มมุมปากแล้วพูดขึ้น “เจียงกว้านโม่ นายคิดว่าที่บ้านนายเกิดเรื่องวุ่นวายขนาดนั้นในวันนี้ เธอจะกลับไปอยู่ได้อย่างไร”

เจียงกว้านโม่มองเขา ฮั่วจินเฉินจึงพูดต่อ “พ่อนายก่อเรื่องอื้อฉาวใหญ่โตขนาดนี้ ย่านายก็ร่วมมือกับคนนอกลักพาตัวจือจือไป ทำให้เธอต้องทนทุกข์อยู่ข้างนอกมานานหลายปี นายคิดว่าถ้าคืนนี้เธอกลับไปอยู่ จิตใจเธอจะมีความสุขเหรอ

หากอยากจะชดเชยให้เธอ วันข้างหน้ายังมีโอกาสอีกมาก แต่ในตอนนี้ พวกนายจัดการเรื่องในครอบครัวของตัวเองให้เรียบร้อยเสียก่อนเถอะ