ตอนที่ 114 วางใจเถอะ ฉันไม่คิดสั้น

ปรมาจารย์มอบให้งั้นเหรอ

แล้วของแบบนี้จะมีสักกี่อันกัน

เธอถึงกับมอบของสำคัญขนาดนี้ให้เขาชิ้นหนึ่ง นี่หมายความว่า จริง ๆ แล้วในใจเธอยังมีเขาอยู่ใช่ไหม

หัวใจเต้นระรัว ความหม่นหมองในแววตาพลันถูกแทนที่ด้วยแสงดาวอันเจิดจรัส

ฮั่วจินเหยี่ยนมองข้ามเครื่องรางคุ้มภัยในมือของฮั่วจินเฉินไปโดยอัตโนมัติ ทว่ากลับพินิจดูเครื่องรางคุ้มภัยในมือตนเองอย่างระมัดระวัง จากนั้นจึงเงยหน้าขึ้นมองฮั่วจินเฉิน “อีกอย่างหนึ่งคืออะไรกัน”

สายตาที่ฮั่วจินเฉินมองเขาค่อนข้างซับซ้อน เมื่อครู่นี้เขาเพิ่งถูกกลิ่นอายแห่งความสิ้นหวังอันเข้มข้นปกคลุม ราวกับว่าจะเป็นหรือตายก็ไม่สำคัญอีกต่อไป

เขาลองคิดสลับตำแหน่งกัน หากคนที่เจียงถังจือแต่งงานด้วยในวันพรุ่งนี้คือฮั่วจินเหยี่ยน ตัวเขาเองอาจจะสิ้นหวังและน่าเวทนายิ่งกว่าฮั่วจินเหยี่ยนในตอนนี้เสียอีก