เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ตระกูลเจียงแห่งเมืองซื่อจิ่วเฉิง
เจียงกว้านโม่ปาดเลือดสดที่มุมปากออก ถลึงตาจ้องเจียงกวานหลินอย่างเดือดดาล “แกบ้าไปแล้วเหรอ เทศกาลปีใหม่แท้ ๆ มาชกต่อยฉันทำไม”
เจียงกวานเซินนวดไหล่ตัวเอง ไม่ต้องดูก็รู้ว่ามันต้องเขียวช้ำแน่นอน
เขามองเจียงกวานหลินราวกับมองคนบ้า “แกอธิบายมาให้ดีเลยนะว่าหมายความว่าอะไรกัน ฉันไปหาเรื่องแกตั้งแต่เมื่อไหร่”
หนึ่งต่อสอง เจียงกวานหลินย่อมไม่อาจหลุดรอดไปโดยไร้รอยขีดข่วนได้ บนตัวเขาจึงมีบาดแผลเช่นกัน
เขาบิดคอไปมา มองทั้งสองคนพลางแค่นหัวเราะ “เห็นพวกแกแล้วขัดหูขัดตา เหตุผลนี้พอไหมล่ะ”
เจียงกว้านโม่ “...ยังกับคนมีปัญหาทางจิต”
เจียงกวานเซินมีสีหน้าสงสัย “แล้วทำไมต้องมองฉันแล้วขัดหูขัดตาด้วย”
เขาก็ไม่ได้ทำอะไรกันใส่เสียหน่อย ทำไมจู่ ๆ ถึงได้มองเขาแล้วขัดหูขัดตาขึ้นมา