ตอนที่ 92 ความรู้สึกผิดและความเจ็บใจจากเจียงกวานหลิน

การไปอวยพรปีใหม่เป็นเรื่องที่เหนื่อยยากจริง ๆ

พอหมดวันหน้าก็ยิ้มจนชาไปหมด

เจียงถังจือนอนแผ่หมดแรงอยู่บนโซฟา มองดูผู้การฮั่วที่กำลังเตรียมตัวสำหรับการเดินทางในวันพรุ่งนี้ “ปีใหม่ปีหน้าฉันจะไปต่างประเทศ”

ฮั่วจินเฉินชะงักการกระทำ หันกลับมามองเธอด้วยความตกตะลึง “ทำไมล่ะ”

“การเข้าสังคมมันเหนื่อยเกินไป สู้ไปเที่ยวไม่ได้”

ฮั่วจินเฉินเดินมาย่อตัวลงตรงหน้าเธอ แล้วเอ่ยอย่างน่าสงสาร “แล้วผมล่ะจะทำยังไง คุณจะทิ้งผมไว้คนเดียวแล้วออกไปเที่ยวคนเดียวเหรอ”

เจียงถังจือยิ้มพลางกล่าว “นายจะไปทำภารกิจก็ได้ หรือจะลางานช่วงปีใหม่ไปเที่ยวเป็นเพื่อนฉันก็ได้”

ฮั่วจินเฉินถอนหายใจ “สถานะของผมไม่อนุญาตให้ออกนอกประเทศ อีกอย่าง คุณต้องไปเที่ยวต่างประเทศจริง ๆ เหรอ เที่ยวเล่นสบาย ๆ ในเมืองซื่อจิ่วเฉิงหรือเมืองหนานเฉิงก็ได้ ถ้าคุณไม่อยากไปอวยพรปีใหม่ ผมไปคนเดียวก็พอ”