กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เจียงถังจือแค่นหัวเราะในใจ จะไปอยู่ตู้เดียวกับพวกแกได้ยังไง พอถึงกลางทางก็ลากตัวพวกแกไปแล้ว
หลินเฉียงไม่รู้ว่าเธอคิดอะไรอยู่ จึงถามต่อ “สวี่จวิ้นต้า ออกเดินทางคนเดียวแบบนี้ จะไปเยี่ยมญาติหรือจะไปหางานทำกันแน่ ปลายปีแบบนี้ออกมา นี่คงไม่ใช่เจอเรื่องเดือดร้อนอะไรกันมาฮอกนะ”
เจียงถังจือเพียงยิ้มให้เขา ไม่ได้พูดอะไร แล้วล้มตัวลงนอนทั้งชุด หลับตาพักผ่อน
ท่าทีของเธอทำให้พวกเขาขมวดคิ้ว มองพวกเขาไม่ไว้สายตาเกินไปแล้ว เด็กสาวคนหนึ่งออกเดินทางไกลคนเดียว กลับหยิ่งผยองขนาดนี้
หึ ไม่รู้ว่าพอเปลี่ยนบรรยากาศแล้ว เธอจะยังหยิ่งแบบนี้อีกไหม
ชายหน้าซื่อคนนั้นลดเสียงพูดกับหลินเฉียง “รอให้เข้าไปในอุโมงค์ก่อนค่อยลงมือ พยายามออกไปให้ได้ที่สถานีถัดไป”