บทที่ 213 ข้าชอบทวีปแห่งนี้

บทที่ 213 "ข้าชอบทวีปแห่งนี้"

เฉินฝานยืนอยู่บนเรือเหาะ มองแขกที่ไม่คุ้นเคยผู้นี้ด้วยรอยยิ้มเต็มใบหน้า นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาเผชิญหน้ากับคนจากทวีปอื่น แต่เป็นครั้งแรกที่เขามีท่าทีเป็นมิตรขนาดนี้

"เชิญทางนี้"

ส่วนชายชราผอมแห้งที่สวมเสื้อคลุมหนังสัตว์บนเรือเหาะอีกลำ ก็ดูเหมือนจะคาดเดาสถานการณ์นี้ไว้แล้ว จึงยิ้มและผายมือเชิญให้เรือของเมืองฝานนำทางไป

ไม่นานนัก

เรือเหาะของเมืองฝานหลายสิบลำก็แล่นบนผิวน้ำทะเลมุ่งหน้าไปยังทวีปใหม่ โดยมีเรือเหาะของชายชราแล่นตามหลังมา

...

ทวีปใหม่

ฐานที่มั่นหมายเลขหนึ่ง

เฉินฝานนั่งอยู่ที่โต๊ะน้ำชา รินชาให้ชายชราที่เพิ่งเคยพบหน้ากันเป็นครั้งแรกด้วยตัวเอง ก่อนจะยิ้มแล้วเอ่ยว่า "เชิญลิ้มลองดู ชา 'เจ่าฉา' (ชาเช้า) จากเจียงเป่ยในทวีปราตรีนิรันดร์ เป็นใบชาที่ปลูกบนทุ่งร้าง ปัจจุบันทุ่งร้างแทบจะไม่มีเหลือแล้ว ชาชนิดนี้จึงหายากมาก ลองชิมดูสิ"