กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Noodle นักแปลน้อย
บทที่ 212 แหล่งหินพิศวงที่มั่นคงและมีผลผลิตสูง
"ท่านเจ้าเขตแดนเฉิน"
ยังไม่ทันที่เฉินฝานจะได้ตรวจสอบหน้าต่างสถานะอย่างละเอียด ชายวัยกลางคนที่กำลังอดทนต่อความเจ็บปวดอย่างหนักก็กัดฟันแน่น ร่างกายสั่นเทาเล็กน้อย "สงเคราะห์ให้ข้าตายสบายๆ ทีเถอะ เจ็บ"
"ได้สิ"
เฉินฝานพยักหน้าเบาๆ หันไปมองท่านเจ้าดินแดนศักดิ์สิทธิ์สังหารเซียนที่อยู่ข้างๆ "พาเขาลงไป สงเคราะห์ให้เขาตายสบายๆ"
...
ทวีปใหม่ บนกำแพงเมืองของฐานที่มั่นหมายเลขหนึ่ง เฉินฝานมองตามแผ่นหลังของท่านเจ้าดินแดนศักดิ์สิทธิ์สังหารเซียนที่พาชายวัยกลางคนเดินจากไป นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นผลลัพธ์ของ "รอยคำสาบาน" เวลาที่มันออกฤทธิ์ มันเจ็บปวดทรมานกว่าที่เขาคิดไว้มาก ไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดาจะทนได้เลย
"รอยคำสาบาน" ไม่สามารถลบล้างได้
เมื่อผิดคำสาบาน ก็จะต้องทนทุกข์ทรมานไปตลอดชีวิต
การได้หลุดพ้นไปเร็วๆ ก็ถือเป็นจุดจบที่ดีแล้ว