บทที่ 200 การรีสตาร์ทราตรีนิรันดร์

บทที่ 200 "การรีสตาร์ทราตรีนิรันดร์"

ภายในตำหนัก

หลังจากที่อสูรพิศวงทั้งหมดถอยออกไป อสูรพิศวงชราก็รีบเดินเข้าไปหา มองซ้ายมองขวาอย่างระมัดระวัง แล้วดึงแขนเสื้อของขุยอี แววตาที่ซ่อนอยู่ลึกๆ เปล่งประกายความตื่นเต้นที่ถูกเก็บกดมานานหลายปี

"ขุยอี ข้าคือพ่อของเจ้านะ"

ขุยอีที่กำลังจะเดินออกจากตำหนัก สีหน้ามืดครึ้มลงทันที หันไปมองอสูรพิศวงชราที่ดึงแขนเสื้อเขาไว้ เอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่าว่า "ผู้เฒ่าเฉียน ข้าเคารพท่านในฐานะคนสนิทของราชาองค์ก่อน จึงเรียกท่านว่าผู้เฒ่าเฉียน แต่ท่านทำแบบนี้มันไม่เกินไปหน่อยรึ?"

"หมายความว่า ถ้าข้าอยากจะนั่งบัลลังก์นี้ ข้าก็ต้องยอมรับท่านเป็นพ่อก่อนงั้นรึ?"

อสูรพิศวงชราไม่ได้ถือสาอะไร เพียงแค่สูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วเล่าเรื่องราวความลับในอดีตอันยาวนานให้ฟัง

"เมื่อนานแสนนานมาแล้ว"

"ข้าคือคนสนิทของราชา อสูรพิศวงทุกตนที่เพิ่งเกิดและเปิดสติปัญญาในราชวงศ์ จะถูกข้าพาไปทดสอบความเข้ากันได้กับความมืดมิดที่ 'ห้วงลึกทมิฬ' หากใครมีความเข้ากันได้กับความมืดมิดสูงกว่าราชา ก็จะถูกประหารชีวิต"

"เจ้าคือลูกชายสายเลือดแท้ๆ ของข้า ความเข้ากันได้กับความมืดมิดของเจ้าสูงกว่าราชาเสียอีก"