บทที่ 199 ลำแสงพิฆาต จงสว่างไสว!

บทที่ 199 ลำแสงพิฆาต จงสว่างไสว!

"ใช่แล้ว ท่านราชา"

ท่ามกลางเสียงโห่ร้องที่ดังกึกก้อง อสูรพิศวงชราที่ยืนอยู่แทบเท้าของจิ่วอู่ก็ฉุกคิดอะไรขึ้นมาได้ จึงเอ่ยอย่างลังเล "เขตแดนฝานคงหาพวกเราไม่เจอหรอกมั้งขอรับ?"

จิ่วอู่ที่กำลังเบิกบานใจ พอได้ยินแบบนั้นก็อดไม่ได้ที่จะตัวสั่นด้วยความกลัว แววตาฉายแววหวาดผวา

เขตแดนฝาน...

ตอนนี้แค่ได้ยินคำสองคำนี้ เขาก็แทบจะเกิดอาการตอบสนองตามสัญชาตญาณไปแล้ว

ตลอดหนึ่งปีที่อยู่ร่วมกันมา เขาคิดว่าตัวเองพอจะเข้าใจเขตแดนฝานอยู่บ้าง แต่พอรู้ว่าราชาแห่ง "ราชวงศ์" ตายด้วยน้ำมือของเขตแดนฝาน เขาก็รู้เลยว่าความเข้าใจที่เขามีต่อเขตแดนฝานนั้นยังน้อยเกินไป

แต่ไม่นาน เขาก็สูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วฉีกยิ้มกว้าง "วางใจเถอะ พวกเราอยู่ห่างจากเขตแดนฝานมาก ห่างจนไม่รู้จะไกลแค่ไหน ยังไงพวกเราก็คงไม่มีโอกาสได้เจอกับเขตแดนฝานอีกแล้วล่ะ"

ความจริงแล้ว

มันก็ไกลมากจริงๆ นั่นแหละ