บทที่ 183 เขตแดนฝานรักษาการณ์เจียงเป่ย พิรุณมรกตโปรยปราย พรจากวิถีสวรรค์

บทที่ 183 "เขตแดนฝานรักษาการณ์เจียงเป่ย พิรุณมรกตโปรยปราย พรจากวิถีสวรรค์"

เขตแดนฝาน ภูเขาไร้ชื่อ

นอกถ้ำฝนยังคงตกพรำๆ ฤดูฝนยังไม่สิ้นสุด ช่วงหลายวันนี้แนวป้องกันเจียงเป่ยไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ คลื่นอสูรพิศวงที่บุกขึ้นมาจากใต้ทะเลถูกสกัดกั้นเอาไว้ที่แนวชายฝั่งอย่างแน่นหนา ไม่สามารถรุกคืบเข้ามาได้อีกแม้แต่ก้าวเดียว

เฉินฝานนอนอยู่บนเตียงในบ้านไม้ภายในถ้ำ

เขตแดนฝานพัฒนาจนมีขนาดใหญ่โตขึ้นมาก แต่บ้านหลังนี้ก็ยังคงสภาพเดิมเหมือนตอนแรกเริ่ม แม้แต่เตียงนอนก็ยังไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ มากนัก

ความมืดมิดยามค่ำคืนค่อยๆ โรยตัวลงมา

เฉินฝานนอนตะแคงอยู่บนเตียง ทอดสายตามองปฏิทินที่แขวนอยู่บนผนัง ก่อนจะเคลิ้มหลับไปอย่างช้าๆ

การได้นอนหลับถือเป็นเรื่องที่มีความสุขมาก

โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าได้นอนหลับอย่างสงบสุข

ตลอดเวลาที่ผ่านมา