กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Noodle นักแปลน้อย
บทที่ 162 ราชันย์จุติจากฟากฟ้า เดือดดาลสุดขีด!
บนทวีปใหม่
คนว่างงานมีน้อยมาก
แทบทุกคนล้วนมีหน้าที่ของตัวเองที่ต้องทำ ทวีปที่เคยเปล่าเปลี่ยวเงียบเหงา บัดนี้กลับคลาคล่ำไปด้วยผู้คน รถบรรทุกจำนวนมากแล่นขวักไขว่ไปมาอย่างไม่ขาดสาย เพื่อขนส่งหินพิศวง และนอกจากลิงเป๋แล้ว
อีกหนึ่งคนที่ค่อนข้างจะว่างงานก็คือเวยเวย
จะพูดให้ถูกก็คือ
ในสายตาของมนุษย์ เวยเวยดูเหมือนคนว่างงาน แต่สำหรับเวยเวยแล้ว มันไม่ได้รู้สึกแบบนั้นเลย
ตัวมันค่อนข้างใหญ่
จะให้นั่งในห้องโดยสารก็ไม่ได้ จึงทำได้แค่เกาะอยู่ท้ายขบวนรถ ห้อยโหนไปมา
ช่วงนี้