บทที่ 156 “เวยเวย ถึงตาเจ้าแล้ว”

บทที่ 156 “เวยเวย ถึงตาเจ้าแล้ว”

...

ชายชราที่ยืนอยู่ด้านหลังหญิงสาวในชุดกระโปรงยาวหรูหราสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย เมื่อครู่นี้เขาก็เดาได้แล้วว่าฐานะของพวกตนอาจจะถูกเปิดเผยแล้ว แต่ก็เป็นเพียงการคาดเดาเท่านั้น ไม่นึกเลยว่าฐานะของพวกตนจะถูกเปิดเผยจริงๆ ยิ่งไปกว่านั้นอีกฝ่ายยังมาถึงอย่างรวดเร็วปานนี้

เฉินฝานมาด้วยตัวเอง

เจ้าเขตแดนฝานมาต้อนรับด้วยตัวเอง

นี่ไม่ใช่เกียรติยศอะไรหรอก

ทว่ามันหมายถึงวิกฤตต่างหาก

“เจ้าก็คือเฉินฝานงั้นรึ?”

หญิงสาวในชุดกระโปรงยาวหรูหรามองดูเฉินฝานที่กำลังถือไม้เท้าหยกอยู่เบื้องหน้า ในดวงตาเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น “เจ้าคือคนที่ก่อตั้งเขตแดนฝานขึ้นมาด้วยมือข้างเดียวงั้นรึ? ได้ยินมาว่าเจ้าเป็นนักสร้างที่เก่งกาจมาก แต่ทำไมเจ้าถึงดูเด็กขนาดนี้ล่ะ?”

“ไม่ทราบว่าทั้งหลายคือ...?”