บทที่ 140 ทุ่มสุดตัว เดิมพันด้วยชีวิตเฉินฝาน

บทที่ 140: "ทุ่มสุดตัว เดิมพันด้วยชีวิตเฉินฝาน"

"เข้าใจแล้ว"

เฉินฝานพยักหน้าเบาๆ ขมวดคิ้ว "ความหมายของเจ้าก็คือ เจ้ากำลังจะลอกคราบ เจ้าตกลงให้เขายืมเกล็ด แต่ต้องรอให้ลอกคราบเสร็จก่อน ไม่ใช่ให้เขามางัดออกไปตอนนี้"

เวยเวยได้ยินดังนั้น ขอบตาก็แดงก่ำน้ำตาคลอ พยักหน้ารัวๆ

ในที่สุดก็มีคนเข้าใจมันสักที

มันน้อยใจจะแย่อยู่แล้ว

อุตส่าห์กินอิ่มนอนหลับสบายอาบแดดอยู่ดีๆ ก็มีคนเอาสิ่วมางัดเกล็ดมัน มันเจ็บนะเว้ย ทำไมไม่ไปงัดของตัวเองล่ะ!

ลูกศิษย์ของจ้าวเซิงผิงที่ยืนอยู่ข้างๆ หน้าเหวอไปเลย ยืนอึ้งอยู่กับที่ นี่เข้าใจได้ไงเนี่ยว่าส่ายหัว พยักหน้า แล้วก็ส่ายหัว หมายความว่ายังไง?

ทำไมเขาถึงดูไม่ออก

"เจ้ากำลังจะลอกคราบแล้วเหรอ?"