เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Noodle นักแปลน้อย
บทที่ 104: "หมายความว่ายังไง ตระกูลกงหยางชูธงมรณะไปเก็บศพที่เจียงเป่ยงั้นรึ?"
วินาทีที่ราตรีนิรันดร์มาเยือน
'เชียนสี่' ก็พาฝูงอสูรพิศวงปรากฏตัวขึ้นรอบ 'เมืองผิงเฉิง' ท่ามกลางความมืดมิด
ในความมืด
ค่ายกลขนาดใหญ่วงหนึ่ง แผ่ขยายปกคลุมไปทั่วพื้นทุ่งร้าง
เส้นสีแดงฉานที่วาดด้วยเลือดสดๆ กลายเป็นรากฐานของค่ายกลนี้ หินพิศวงแต่ละก้อนถูกฝังลงตามจุดเชื่อมต่อ เลือดของมนุษย์จำนวนมากผสมกับเศษซากศพ ถูกดึงดูดให้ไหลไปตามเส้นสายของค่ายกล
เชียนสี่ที่ยืนอยู่ข้างค่ายกล รับหินพิศวงมาจากเชียนชิว ค่อยๆ วางลงในจุดเชื่อมต่อที่ว่างอยู่จุดสุดท้ายอย่างระมัดระวัง
วินาทีต่อมา—
เส้นสายทั้งหมดของค่ายกลก็เชื่อมต่อถึงกันหมด
ค่ายกลขนาดใหญ่นี้กะพริบแสงสีแดงเรื่อๆ ท่ามกลางความมืดราวกับจังหวะหายใจ ราวกับกำลังกระหายอะไรบางอย่าง ส่วนตรงกลางสุดของค่ายกล