บทที่ 71 “เจ้าไปล้วงคอมาเหรอ”

บทที่ 71: “เจ้าไปล้วงคอมาเหรอ?”

“...”

มุมปากของเฉินฝานกระตุกเล็กน้อย เขาสูดลมหายใจเข้าลึก เอามือกุมขมับ นิ่งเงียบไปนาน ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่าว่า “คืนนี้ไม่ต้องนอนกันแล้ว ข้าจะเปิดประตูเมือง พวกเจ้าออกไปขนศพอสูรพิศวงกลับมาให้หมด แล้วก่อไฟย่างเนื้อซะ!”

“เข้าใจแล้วขอรับ”

กำแพงเมืองฝั่งที่อยู่ห่างจากจระเข้ค่อยๆ มุดลงไปในดิน พวกลิงเป๋ลากรถเข็น จ้องมองจระเข้ที่หมอบอยู่ใต้กำแพงอย่างระแวดระวังและค่อยๆ เดินไปที่ริมหน้าผาอย่างระมัดระวัง

ส่วนเฉินฝานที่ยืนอยู่บนกำแพงเมือง ก็กำโคมไฟสีเขียวเข้มไว้ในมือแน่น หากจระเข้ตัวนี้จู่โจมขึ้นมากะทันหัน เขาจะสวนกลับด้วยการโจมตีถึงตายทันที