กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Noodle นักแปลน้อย
บทที่ 68: “ของดี!”
“หวังขุย”
เฉินฝานที่ทำทุกอย่างเสร็จสรรพแล้วเดินไปที่กำแพงเมือง หันไปพูดกับหวังขุยด้วยรอยยิ้ม “ต่อไปเจ้ารับผิดชอบโกดังนี้นะ”
“ถ้ามีความผิดพลาดใดๆ ข้าจะเอาเรื่องเจ้า”
“ขอรับ!”
หวังขุยลุกขึ้นยืน นัยน์ตาแฝงความตื่นเต้น ยืดอกรับคำสั่งเสียงดัง คนเฝ้าโกดัง? นี่มันตำแหน่งสำคัญเลยนะ ทรัพยากรทุกอย่างในค่ายที่เข้าและออกต้องผ่านมือเขาทั้งหมด ความสำคัญนั้นไม่ต้องพูดถึงก็รู้
ผึ้งงานตัวน้อยที่ทำงานมาสิบสามปี ในที่สุดก็ได้เป็นขุนนางกับเขาเสียที
“ก่อนที่จะมืด”
“เจ้าพาคนลงไป ขนของที่เอามาจากค่ายเก่าเข้าไปในโกดังให้หมด คืนนี้ยังไม่ต้องจัดให้เรียบร้อย เอาไว้พรุ่งนี้ค่อยว่ากัน”
“ในบ้านมีห้องครัวเพิ่มมาด้วย”