บทที่ 66 “วันนี้เป็นวันสุดท้ายของการบุกเบิกพื้นที่ใหม่”

บทที่ 66: “วันนี้เป็นวันสุดท้ายของการบุกเบิกพื้นที่ใหม่”

“ข้าว่าน่าจะเกินแล้วนะ?”

หวังหน้าปรุเกาหัว “ไม่น่าจะถึงเจ็ดคืนมั้ง”

“คืนที่แปดแล้วล่ะ”

โจวมั่วเก็บแผ่นไม้กลับไปรองนั่งตามเดิม กัดแผ่นแป้งแห้งในมือคำโตอย่างสะท้อนใจ “เอ้อร์โก่ว ลูกน้องที่ตามข้ามาตลอด ตายเพราะโดนอสูรเทียมมนุษย์กินก่อนที่คืนที่ห้าจะมาเยือน”

“คืนที่หก เราเจออสูรแห่ศพ”

“คืนที่เจ็ด เราย้ายมาที่นี่ ค้างคืนในเขตเพลิงพิศวงตามธรรมชาติ”

“คืนที่แปด เราค้างคืนในถ้ำที่หัวหน้าจุดพักเพิ่งขุดใหม่”