บทที่ 45 [ฟาร์มเพาะพันธุ์]

บทที่ 45: [ฟาร์มเพาะพันธุ์]

“ขอรับ!”

โจวมั่วกำดาบใหญ่ในมือแน่น สูดลมหายใจเข้าลึก กระโดดลงจากรถสามล้อ ค่อยๆ เดินเข้าไปใกล้บ้านไม้ แล้วถีบประตูให้เปิดออก

ผ่านไปไม่กี่อึดใจ

เขาก็กลับมาที่ข้างรถสามล้อ รีบรายงานว่า “หัวหน้าจุดพัก มีพวกลูกอสูรเทียมมนุษย์อยู่จริงๆ ขอรับ พวกมันยังคลานไม่ได้เลย สายตาน่ากลัวมาก”

ระหว่างพูดเขาก็อดไม่ได้ที่จะสั่นสะท้าน

ภาพนั้นมันน่ากลัวจริงๆ

พอเดินเข้าไป ก็เห็นลูกอสูรเทียมมนุษย์หลายตัวจ้องมองเขาตาไม่กะพริบ เขาสงสัยจริงๆ ว่าคืนนี้อาจจะฝันร้ายเห็นภาพนี้อีก

“ถูกต้องแล้วล่ะ”

เฉินฝานมองไปที่อสูรเทียมมนุษย์ที่ถูกกับดักสัตว์จับไว้ข้างนอก อสูรเทียมมนุษย์พวกนั้นพอมองเห็นโจวมั่วบุกเข้าไปในบ้านไม้ก็ดูบ้าคลั่งขึ้นมาทันที เขาพอจะเข้าใจแล้วว่าฤดูฝนคืออะไร