กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Noodle นักแปลน้อย
บทที่ 44: เขาตั้งชื่อมันว่า [รถธนู]
“กลับไปฆ่าพวกมัน?”
โจวมั่วชะงักไปครู่หนึ่ง ไม่เข้าใจความหมายของประโยคนี้ ขาสองข้างยังสั่นระริกควบคุมไม่ได้ มองออกไปยังท้องฟ้าที่ค่อยๆ มืดลงนอกเมือง ตอนนี้เหลือเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วยามก่อนที่ราตรีนิรันดร์จะมาเยือน
เวลาเหลือน้อยแล้ว
ยิ่งไปกว่านั้น
เขารู้ว่าหัวหน้าจุดพักเป็นนักสร้างที่มีศักยภาพสูงมาก แต่วิธีการของนักสร้างส่วนใหญ่เน้นไปที่การเสริมความแข็งแกร่งให้ค่ายที่พัก ความสามารถในการต่อสู้นอกค่ายแทบจะเป็นศูนย์ จะกลับไปฆ่าพวกมันได้อย่างไร?
“พวกอสูรเทียมมนุษย์อยู่ห่างจากค่ายที่พักแค่ไหน?”
“ไม่ไกลขอรับ อยู่หลังเนินเขานั่นเอง ใกล้ๆ กับจุดพักเดิมของหวังขุย”
“ไป”
...