บทที่ 36 ตรงไปตรงมาและเรียบง่ายขนาดนี้เลย

บทที่ 36: ตรงไปตรงมาและเรียบง่ายขนาดนี้เลย?

หลังจากตื่นนอน เฉินฝานล้างหน้าล้างตาแบบลวกๆ แล้วออกมายืนดูสายฝนพรำๆ อยู่ที่หน้าประตูบ้านไม้

วันนี้ฝนไม่ค่อยตกหนักเท่าไหร่

ฤดูฝนในความเข้าใจของเขาแค่ปริมาณน้ำฝนเยอะเท่านั้น แต่ฤดูฝนของโลกใบนี้คือฝนตกตลอด 24 ชั่วโมงไม่มีหยุด อย่างมากก็แค่มีช่วงที่เป็นฝนตกปรอยๆ แบบนี้ กับช่วงที่เป็นพายุฝนตกหนัก

“...”

เขามองออกไปที่ดินแตกระแหงนอกบ้าน

ฝนตกติดต่อกันมาหลายวันแล้ว อย่าว่าแต่น้ำท่วมเลย บนพื้นดินยังแตกระแหงอยู่ รอยแยกแคบๆ เล็กๆ เหมือนฝ่าเท้าของชาวนา ราวกับสัตว์ประหลาดก้นลึกที่กลืนกินน้ำฝนทั้งหมดเข้าไป

ไม่มีแม้แต่น้ำขังให้เห็น

ในความทรงจำของเขา