บทที่ 35 “ทำนาเป็นเกียรติแก่วงศ์ตระกูล เลี้ยงหมูเชิดหน้าชูตาบรรพบุรุษ”

บทที่ 35: “ทำนาเป็นเกียรติแก่วงศ์ตระกูล เลี้ยงหมูเชิดหน้าชูตาบรรพบุรุษ”

คืนนี้คือคืนที่สามนับตั้งแต่ฤดูฝนมาเยือน

เฉินฝานพาพวกลิงเป๋มาเฝ้าอยู่บนกำแพงเมือง เตรียมพร้อมรับมือกับวิกฤตที่อาจจะเกิดขึ้นในคืนนี้ ส่วนโจวมั่วและคนที่ต้องออกไปทำงานข้างนอกในตอนกลางวันก็ถูกเขาสั่งให้เข้านอนแต่หัวค่ำ

ทว่า...

เฝ้าไปเฝ้ามา ฟ้าก็สางเสียแล้ว

...

“...”

เฉินฝานขมวดคิ้วเล็กน้อย มองความมืดมิดที่ค่อยๆ จางหายไปอย่างรวดเร็วราวกับคลื่นน้ำที่ลดระดับลง ค่ำคืนนี้ผ่านพ้นไปแล้ว

ฟ้าสางแล้ว

เมื่อคืนนี้เรียกได้ว่าสงบเงียบราวกับคลื่นลมสงบ