กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Noodle นักแปลน้อย
บทที่ 24: [หอสังเกตการณ์]
“ได้เลยขอรับ!”
เสี่ยวชิวรีบตะเกียกตะกายลุกขึ้นจากแปลงนา วิ่งกระหืดกระหอบกลับไปที่ประตูเมืองที่เปิดออก คราวนี้ไม่มีอสูรพิศวงบุกเข้ามาในค่ายที่พักอีก
...
เมื่อเสี่ยวชิวที่ตัวเปื้อนโคลนเต็มไปหมดหอบแฮ่กๆ กลับมาถึงกำแพงเมือง และเดินขึ้นบันไดหินไป เขาก็เห็นทุกคนกำลังมองมาที่เขา แววตาของแต่ละคนช่างซับซ้อน มีทั้งความเลื่อมใส ความเคารพ และยังมี...
นี่เป็นสายตาที่เขาไม่เคยได้รับมาก่อน
ชั่วชีวิตนี้ เขาไม่เคยพบเจอช่วงเวลาแบบนี้มาก่อนเลย
เขาอดไม่ได้ที่จะยืดอกขึ้น ชูสิ่งของเปล่งแสงสีขาวในมือส่งให้เฉินฝานพลางยิ้มแฉ่ง “หัวหน้าจุดพัก ข้าได้มันมาแล้ว”
“ทำได้ดีมาก”
บนกำแพงเมืองท่ามกลางสายฝน