เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เลอยู่นอกห้องปฏิบัติการพฤกษศาสตร์ของมูลนิธิมิโดริยะ เพียงลำพังท่ามกลางความมืดยามดึก เขากอดอกพลางเคาะเท้ากับพื้นดิน “เอาน่า ปิดเครื่องนี่ต้องใช้เวลานานแค่ไหนกัน”
“มันซับซ้อนกว่าที่เห็นเยอะ”
“อ๊ะ!?” เลสะดุ้งแล้วหันไปมองด้านหลัง ก็พบฮิมิโกะยืนอยู่ “เธอกลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่!?”
“ชู่ว!” มูส่งเสียงกระซิบพลางโผล่ออกมาจากมิติกระเป๋าของเขา ต่อให้ไม่ชอบให้ใครเห็นตัว แต่เขาก็อยู่ในมิติกระเป๋านานเกินไปแล้ว “ระบบรักษาความปลอดภัยแน่นหนาเกินไป เราปิดเครื่องกำเนิดสนามต้านการวาร์ปได้ก็จริง แต่พวกเขาจะเปิดมันอีกเมื่อไหร่ก็ได้!”
“บ้าเอ๊ย! โอเค! เข้าใจแล้ว! เอาแผนที่มา!” เลพูด
ฮิมิโกะหยิบแผนที่ทำมือออกมา แสดงตำแหน่งของสิ่งที่พวกเขาต้องการ “นี่”
เลรับแผนที่มาดู ก่อนส่งคืนให้ฮิมิโกะ “โอเค”
เขาวาร์ปหายไป และอีกสองสามนาทีต่อมาก็วาร์ปกลับมา มือหนึ่งถือผลไม้อานุภาพ อีกมือถือโลหะ “ได้มาแล้ว! ไปกันเถอะ!”