เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ด้วยความเมตตาอันเหลือล้น อิซึคุจึงตัดสินใจมอบสตูดิโอเกมทั้งแห่งให้กับเคนและเหล่าสมาชิกออมนิเกมส์
และที่เขาพูดแบบนั้น เขาก็หมายถึงอาคารสองชั้นขนาดกลางที่เต็มไปด้วยอุปกรณ์สำหรับสร้างเกม
แน่นอนว่านี่เป็นการทำเพื่อเพิ่มพื้นที่ในบ้านด้วยเช่นกัน
ในตอนนี้ สมาชิกทุกคนของออมนิเกมส์กำลังนั่งอยู่ที่โต๊ะยาวในห้องประชุม (ซึ่งดูทั้งน่าขันและน่าเอ็นดูเมื่อพิจารณาจากขนาดตัวของพวกเขา) โดยมีเคนนั่งอยู่ที่หัวโต๊ะตามระเบียบ
นอกจากนี้ยังมีแขกรับเชิญอย่างเอริอยู่ด้วย
“ความบอบช้ำทางจิตใจ เราทุกคนต่างก็เคยเจอมาทั้งนั้น มาทำเงินจากมันกันเถอะ!” เคนกล่าวเปิดประเด็น
“ใครเขาเริ่มการประชุมแบบนั้นกัน! เราเพิ่งจะนั่งลงเองนะ!” ฟุกุโวยวาย “อีกอย่าง ที่แกบอกว่าอยากจะทำเงินโดยใช้ความบอบช้ำของเรานี่หมายความว่ายังไง!?”
“มันก็หมายความตรงตัวนั่นแหละ! ฉันอยากสร้างเกมสยองขวัญที่น่ากลัวที่สุดในโลก!” เคนกล่าว “ฉันนั่งดูวิดีโอมาเยอะมากเกี่ยวกับสิ่งที่ทำให้เกมสยองขวัญสักเกมมันดี และฉันคิดว่าการใช้เรื่องแย่ ๆ ทั้งหมดที่เราเคยเจอมา เราจะสามารถสร้างบางอย่างที่ทำให้คนเล่นฉี่ราดกางเกงได้!”
“นั่นคือเหตุผลที่แกชวนเอริมาที่นี่เหรอ?” ฟูถาม “ดูเหมือน... ไม่ค่อยใส่ใจความรู้สึกคนอื่นเลยนะ”
“ไม่เป็นไรหรอก เขาอธิบายทุกอย่างให้ฟังแล้วถามฉันว่าอยากมาไหม” เอริตอบ