เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ให้ตายสิ ไหงกลายเป็นแบบนี้ไปได้เนี่ย” ฟริสก์ถอนหายใจพลางยืนอยู่ในห้องจำลองสถานการณ์ ซึ่งตอนนี้กำลังจำลองภาพเมืองร้าง
ตรงข้ามกับพวกเขาคือคิบะที่ดูพร้อมและกระตือรือร้นที่จะต่อสู้
ก็นะ บางทีมันอาจจะเกี่ยวกับการที่ฟริสก์ยอมรับว่าอยากเป็นฮีโร่ในอนาคต และบางทีพวกเขาอาจจะเผลอหลุดปากไปว่าตัวเองก็ แข็งแกร่งอยู่บ้างนิดหน่อย และบางทีคิบะอาจจะบังเอิญได้ยินเข้าเลยเอ่ยปากขอสู้ด้วยอย่างตื๊อไม่เลิก และบางทีฟริสก์ก็อาจจะมีปัญหาเรื่องปฏิเสธคนไม่เป็น
ช่างเถอะ อะไรที่ทำไปแล้วก็ผ่านไปแล้ว ฟริสก์คิดในใจ
ฟุคุกำลังเฝ้าดูอยู่ในห้องสังเกตการณ์พร้อมกับเด็กคนอื่น ๆ ที่ให้ความสนใจ
เป๊าะ!
ฟริสก์หันไปมองกล้องที่ซ่อนอยู่ตัวหนึ่งแล้วขยิบตา “รอบนี้เพื่อพวกนายเลยนะ”
“มั่นใจจังเลยนะ นายรู้ใช่ไหมว่านายกำลังสู้อยู่กับหนึ่งในสมาชิกที่แข็งแกร่งที่สุดของตระกูลมิโดริยะน่ะ” คิบะถาม
“ใช่แล้วล่ะ! แต่ฉันค่อนข้างมั่นใจในพลังของตัวเองนะ” ฟริสก์ยิ้มมุมปาก “ว่าแต่พูดถึงความมั่นใจ แน่ใจเหรอว่าไม่อยากใช้แฟนสาวที่เป็นดาบของเธอน่ะ เธอดูนอยด์มากเลยนะตอนที่เธอบอกว่าจะสู้ด้วยมือเปล่า”