เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เคกำลังตั้งใจอ่านหนังสืออยู่ในห้องสมุดอย่างมีความสุข จู่ ๆ ก็รู้สึกว่ามีมือมาวางบนไหล่ เธอเงยหน้าขึ้น ดวงตาเป็นประกาย “พ่อ!”
เธอกระโจนเข้าใส่เขาทันที แล้วโอบแขนรอบตัวเขา
“ว่าไง เค! เรียนเป็นยังไงบ้าง ได้เรียนรู้อะไรน่าสนใจไหม?” อิซึคุถาม พลางกอดเคตอบอย่างรวดเร็ว ก่อนจะลูบหัวงูที่อยู่ในเส้นผมของเธอ
“สนุกมากเลย! น่าสนใจสุด ๆ!” เคปล่อยตัวเขา แล้วหยิบหนังสือที่กำลังอ่านขึ้นมาให้ดู “พ่อรู้ไหมว่าลูกกระต่ายเรียกว่าลูกแมวด้วยล่ะ!?”
“อย่างนั้นหรือ?” อิซึคุนั่งลง เตรียมรับฟังเกร็ดความรู้เกี่ยวกับสัตว์ที่เคกำลังจะเล่าให้ฟังอย่างเต็มที่
“ใช่! แล้วกระต่ายก็อาเจียนไม่ได้ด้วย แปลกใช่ไหมล่ะ?” เคถาม ก่อนจะพูดต่อ “แล้วก็อีกเรื่องนะ—”
“แปลกใจนะที่เธอเริ่มสนใจวิดีโอเกมแล้ว ยอนดะ” อิซึคุพูด ขณะเขา ยอนดะ และยามิอยู่ในห้องเล่นเกม กำลังแข่งเกมเทคเคน 20 กันอยู่
“ฉันชอบชนะ แล้วก็ชอบรู้สึกว่าตัวเองเก่งกว่าคนอื่น เลยพยายามหาวิธีทำแบบนั้นโดยไม่ต้องใช้วิธี…ปกติของฉัน” ยอนดะอธิบาย ขณะเล่นแข่งกับอิซึคุ “อามาอิเลยแนะนำให้ฉันรู้จักวิดีโอเกม”
“น็อกเอาต์!” ผู้บรรยายในเกมประกาศ ขณะที่ตัวละครของยอนดะล้มลง
“ดูเหมือนเธอยังต้องฝึกอีกเยอะเลยนะ” อิซึคุหัวเราะเบา ๆ พลางเริ่มลูบหัวเธอ