เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ฟุคุจ้องมองห้องของตัวเองด้วยความหวาดกลัว
มันรกจนเละเทะไปหมด ตุ๊กตาสัตว์วางเกลื่อนกลาดอยู่บนพื้น ต้นฉบับกระจัดกระจายไปทั่ว กองภาพวาดสุมกันอยู่ทุกหนแห่ง และยังไม่นับถังขยะที่ล้นทะลักไปด้วยกระป๋องเครื่องดื่มชูกำลังกับซองขนม
“ฉันปล่อยให้มันเละเทะขนาดนี้ได้ยังไงกันเนี่ย!?” ฟุคุแผดเสียงลั่นพลางยกสองมือขึ้นกุมขมับ แทบจะทึ้งผมตัวเองเพราะความเครียด “อ๋อ นึกออกแล้ว ฉันมัวแต่ยุ่งกับการทำงานมาทั้งสัปดาห์ก็เลยลืมทำความสะอาดน่ะสิ!”
ปกติแล้วเธอคงไม่เครียดกับเรื่องแบบนี้มากขนาดนี้ แต่วันนี้มันต่างออกไป
วันนี้ฟริสก์จะแวะมาหา และพวกเขาก็จะเห็นห้องของเธอในสภาพแบบนี้ไม่ได้เด็ดขาด
เอาละ ฉันต้องรีบเก็บกวาดทั้งหมดนี่ให้เร็วที่สุด! ฟุคุคิดในใจพลางกวาดสายตามองทุกสิ่งทุกอย่าง
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
“ฮาวดี้!” ฟริสก์เอ่ยทักมาจากอีกฟากของประตู
ม่ายยยยยยยยยยยยยยย! ฟุคุกรีดร้องอยู่ข้างในใจพลางมองประตูด้วยความหวาดผวา มาถึงกันแล้วเหรอเนี่ย!? ฉันจะทำยังไงดี!? จะทำยังไงดีล่ะเนี่ย!?
เป๊าะ!