เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เลกับซาคิโอะจ้องหน้ากันอยู่ท่ามกลางซากเมืองที่พังพินาศ
ซึ่งจริง ๆ แล้วก็คือห้องจำลองสถานการณ์
“พร้อมหรือยัง” เลถาม พลางกอดอกและจ้องซาคิโอะอย่างมั่นใจ
“แล้วนายล่ะพร้อมหรือยัง ดูท่าทางมั่นอกมั่นใจเหลือเกิน ทั้งที่กำลังเผชิญหน้ากับแม่มดอมตะ ฉันไม่เห็นเลยว่าทำไมนายถึงควรทำแบบนั้น” ซาคิโอะกล่าว
“พลังของฉันเพิ่มขึ้นทุกวัน” ร่างของเลพลันระเบิดออร่าหลากสีแดงออกมา “อีกไม่นาน แม้แต่เธอก็จะไม่ใช่ภัยคุกคามสำหรับฉันอีกต่อไป”
“ถ้าอย่างนั้นก็ดี” ซาคิโอะหัวเราะเบา ๆ “เริ่มกันเลย”
ฟิ้ว!
ทันทีนั้นเลก็เทเลพอร์ตหายไป ทิ้งให้ซาคิโอะอยู่ในสภาวะตื่นตัวเต็มที่ เธอกวาดตามองหาเล หลังจากไม่มีอะไรเกิดขึ้นอยู่พักใหญ่ เธอก็เริ่มหงุดหงิดขึ้นมาเล็กน้อย “รู้นะ พูดจาอวดดีเสียใหญ่โต สุดท้ายกลับหนีหางจุกตูดเหมือนคนขี้ขลาด น่าอายชะมัด—”
ฟิ้ว!
ฉึก!