เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อิซึคุมองผ่านกระจกออกไปยังความโกลาหลวุ่นวายอย่างแท้จริงที่กำลังปะทุขึ้นภายนอก
เขาสังเกตเห็นว่าเมื่อใดก็ตามที่ปลาดาวประกบลงบนใบหน้าของใคร คนผู้นั้นจะดูเหมือนคลุ้มคลั่งและเริ่มโจมตีทุกคนรอบตัวที่ไม่มีปลาดาวอยู่บนใบหน้า
เรื่องนี้รวมไปถึงพวกโปรฮีโร่บางคนที่บังเอิญยังคงอยู่ที่นี่ด้วย เช่น เดธ อาร์มส์ ซึ่งกำลังทุบทำลายทุกสิ่งในระยะสายตาอย่างบ้าคลั่ง ขณะที่ผู้คนพากันวิ่งหนีจากเขาอย่างสุดชีวิต
คามุย วูดส์ ทั้งพยายามควบคุมตัวเดธ อาร์มส์ ด้วยกิ่งไม้ของเขาและคอยป้องกันไม่ให้ปลาดาวร่วงใส่ผู้คนรอบตัวด้วยการเสียบแทงพวกมันด้วยอัตลักษณ์ของเขา แต่เห็นได้ชัดว่าเขากำลังถูกเล่นงานจนรับมือไม่ไหว เคราะห์ดีที่ดูเหมือนหมวกเกราะของเขาจะช่วยกันไม่ให้ปลาดาวสัมผัสโดนใบหน้าได้
และโชคดีสำหรับพวกเขา ปลาดาวพวกนั้นไม่สามารถทะลุกระจกเข้ามาได้ ทำได้เพียงตกลงมากระทบกระจกดังแปะ ก่อนจะไถลร่วงลงไป
“เชี่ยอะไรวะเนี่ย?!” ยาบะตะโกนออกมาด้วยความสับสนและเดือดดาลต่อความโกลาหลเบื้องหน้าเธอ
“อ้วกกกกก!” คิบะเริ่มอาเจียนออกมาอีกระลอกในทันที ก่อนจะหมดสติไป
“บัดซบเอ๊ย!” โซริสบถขณะพุ่งเข้าไปข้างกายคิบะ “ท่านเค!? ท่านเค!?”
“ดูเหมือนเธอจะหมดสติเพราะความเครียดและเสียเลือดมากไป” กิซาสรุปอย่างใจเย็น “ฟู รบกวนหน่อย”
ฟูวิ่งเข้าไปหาคิบะในทันทีและกดแขนของเขาลงบนเขี้ยวของเธอ ซึ่งเริ่มดูดเลือดของเขาเข้าไปโดยอัตโนมัติ