เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ก่อนเริ่มเรื่อง ฉันอยากขอบคุณเป็นพิเศษอีกครั้งกับทุกคนที่กำลังทำหน้ารวมเรื่องยิบย่อยใน TV Tropes ให้ฟิกเรื่องนี้ การได้อ่านมันทำให้ฉันมีความสุขมากจริง ๆ
เข้าเรื่องกันเลย
โยนดะไม่เคยอยากตบใครแรงเท่าตอนนี้มาก่อน เธอต้องใช้ความอดกลั้นทั้งหมดที่มี ขณะนั่งอยู่บนเตียง ลูบเอสเปอร์เพื่อปลอบใจ โดยมีชินะคุกเข่าอยู่ตรงหน้า เอาละ ขอทวนให้แน่ใจนะ พวกเขาขอให้เธอช่วยทำเพลงให้เกม เพราะดูเหมือนว่าเธอร้องเพลงเป็น แล้วทั้งที่ไม่มีพรสวรรค์ด้านดนตรีอย่างอื่นนอกจากร้องเพลง เธอก็ตกลง จากนั้นตอนนี้กลับมาขอให้ฉัน ซึ่งเป็นคนหูหนวก สอนวิธีทำเพลงให้
ก็พอเธอพูดแบบนั้นแล้ว ฉันฟังดูเหมือนคนโง่เลย ชินะคิด
เธอมันโง่! โยนดะตะโกนใส่ จนชินะผงะถอยหลังไปนิดหนึ่งแล้วหงายก้นลงกับพื้น ชินะสาบานได้เลยว่าเอสเปอร์กำลังทำหน้าเหมือนขบขันอยู่
ก-ก็ฉันแค่คิดว่าถ้าฉันทำได้ดี บ-บางทีฉันอาจเป็นเพื่อนกับทุกคนได้ ชินะยอมรับทั้งน้ำตา
รู้ไหม เธอพูดถูก โยนดะเอ่ย น้ำเสียงพลันหวานแปลก ๆ ฉันมั่นใจว่าถ้าเธอทำสำเร็จจริง ๆ ทุกคนคงดีกับเธอมากขึ้น
จริงเหรอ? ชินะถามอย่างมีความหวัง
จริง โยนดะยืนยันพร้อมรอยยิ้ม แค่มีปัญหาอยู่อย่างหนึ่ง
อะไรเหรอ? ชินะถาม