เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ดีใจที่ได้พบคุณอีกครั้ง ท่าน” ไมกับอุจิกล่าวขณะต้อนรับอิซึคุเข้าสู่ห้องทดลอง
“ดีใจที่ได้เห็นพวกเธอสองคนก้าวหน้าเร็วขนาดนี้” อิซึคุกล่าวทักทาย
“ถ้าอย่างนั้น เราไปคุยกันในที่ที่สบายกว่านี้” ไมกล่าว ก่อนพาพวกเขาเดินลึกเข้าไปในศูนย์วิจัย
ทั้งสามคนเข้าไปนั่งในห้องพักห้องหนึ่งของห้องทดลอง
ห้องนี้ได้รับการออกแบบให้ผ่อนคลายมากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ ภายในปูด้วยกระเบื้องสีขาว มีเก้าอี้สีดำหลายตัววางอยู่โดยรอบ รวมถึงโซฟาสีดำสองตัวที่หันหน้าเข้าหากัน โดยมีโต๊ะกาแฟคั่นอยู่ตรงกลาง
อุจิกับไม่นั่งอยู่บนโซฟาตัวหนึ่ง ส่วนอิซึคุนั่งอยู่อีกตัว ระหว่างพวกเขาเต็มไปด้วยเอกสารและแฟ้มจำนวนมาก
“การทำไซเบอร์ไนซ์กริมม์คืบหน้าไปถึงไหนแล้ว” อิซึคุถามพลางเอนตัวพิงโซฟา
“อ้อ ศูนย์วิจัยน่าจะเสร็จภายในสัปดาห์หน้า หลังจากนั้นเราก็จะเริ่มโครงการอย่างจริงจังได้” ไมอธิบาย
“โครงการรีปเปอร์มีความคืบหน้าบ้างหรือยัง” อิซึคุถามต่อ ขณะหยิบแฟ้มที่ให้รายละเอียดเกี่ยวกับการทำไซเบอร์ไนซ์กริมม์ขึ้นมาอ่าน
ไมส่ายหน้า “ยัง กริมม์ยังคงเป็นสิ่งที่จัดการได้ยากทีเดียว ฉันไม่สามารถเพิ่มการเสริมแต่งได้มากเกินไปโดยไม่ทำให้การใช้งานจริงเสียไป”